Dit laatste jaar van de eerste decade van het derde millennium in onze jaartelling betekent, dat we nog een paar honderd dagen moeten volhouden, en daarna wordt alles helemaal anders. Nee, ik heb het niet over “The Age of Aquarius“. Het is mijn antwoord op de onzekerheid, dat “niemand weet hoe het nu verder moet”. Nijenrode-hoogleraar René Tissen bijvoorbeeld zei dat een paar dagen geleden nog.
Alvorens voor 2009 in te gaan op de Playstation, op Andy Grove, op Toyota, op Innowattech en op de iPill eerst het volgende. Het feit, dat niemand economisch meer weet hoe het verder moet, is de essentie van de eco-nomie. Eco-nomie is namelijk de studie en (her)formulering (aan “wetenschap” wil ik me niet branden) van de wetmatigheden van ons “bedrijvige ecosysteem”, zoals zich dat rondom geld, markten, organisaties, instituties en staten ontwikkelt. Eco-nomie pretendeert ons “bedrijvige handelen” in al zijn facetten adequaat te beschrijven. Opdat het zoveel mogelijk oplevert en opdat er niet her en der enorm onder wordt geleden, kortom: opdat Planet, People & Profit duurzaam in evenwicht zijn. Daarmee is direct gezegd, dát we het noodzakelijkerwijs economisch soms niet meer weten, omdat ons handelen nu eenmaal wispelturig is en (ongemerkt) grenzen verlegt. “Ontwikkeling” heet dat, en het gaat gepaard met groei en krimp. Eco-nomie is heel nuttig, maar de meesten verwarren haar met “de eekenemie” van trendlijnen, rood en groen, stijgers en dalers. “De eekenemie” is het domein van discjockeys naäpende jourmalisten en nieuwslezers, die slecht Nederlands spreken.
Lees Meer over: Economisch weerbericht (12): Vergeet “de eekenemie”.

Top